Ontgoochelingen in 2009

23/12/2009 - Actueel
Bewerkt: 23/12/2009 
Reacties: 7  - Reageer

 

Vooraleer ik eerstdaags aan mijn beste wijnen van 2009 begin, eerst de ontgoochelingen. Dé ontgoocheling van het jaar is een fenomeen dat ik reeds dikwijls bij een aantal ‘voetbalsupporters’ opmerkte. Speelt Anderlecht goed, dan zijn ze Anderlecht-supporter. Speelt Standard eens in de 25 jaar goed, dan zijn ze Standard-supporter. Dit terwijl écht Club-supporters steeds achter hun ploeg blijven staan!

Wat heeft dit nu met wijn te maken? Wel, dit jaar was het ‘in’ zuidelijke Rhônewijnen van het uitstekende jaar 2007 aan te kopen. Wanneer dit door echte Rhône-liefhebbers (of wijnliefhebbers in het algemeen) gedaan wordt, heb ik daar niks op tegen. Ik sloeg zelf een behoorlijke voorraad in. Maar mensen die reeds jaren Côtes-du-Rhônes en Châteauneufs verfoeien, zie ik nu kost wat kost zoveel mogelijk 2007 van deze wijnstreek kopen! De –nochtans uitstekende- voorgaande jaren 2004, 2005 en 2006 interesseren hen niet. Nee, 2007 moet en zal het zijn! Minstens bij drie verschillende wijnhandelaren maakte ik dit jaar mee dat mensen (dikwijls niet eens klanten) enkel voor de betreffende wijnen binnenkwamen en soms ontgoocheld en met veel misbaar afdropen omdat de wijnhandelaar deze wijnen terecht voor zijn trouwe klanten gereserveerd had!

Over naar de wijnen zelf. Een fles die vooraf met veel bombarie aangekondigd was (de beste Champagne die de gastheer ooit dronk) bleek aan tafel op zijn zachtst gezegd de verwachtingen niet in te lossen. Dom Ruinart rosé 1990 viel compleet door de mand. Gelukkig bleek de huisbereide terrine van een andere gast wel van een heel hoog niveau te zijn!

Zelf nam ik de Bosquet des Papes 2000 (Châteauneuf-du-Pape) mee naar een gezellig etentje. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte, want de wijn stelde niets voor. Geen neus, geen smaak, geen afdronk,… Niets! Ik dronk ooit oudere jaargangen van deze wijn (o.a.1990) en ze verrasten me allen door hun elegantie en hun fruit. De 2000 niet dus.

Zelfde verhaal bij de Santenay-Beauregard 1er Cru 2002 van Roger Belland. Andere jaargangen van deze wijn bezorgden mij heel wat genot, de 3 flessen van 2002 allen niet! Misschien te oud? Volgens mij niet.

Om tot de volgende groep (ontgoochelende) wijnen te komen, wil ik wijn vergelijken met muziek. Vorige maand begaf ik mij naar Vorst Nationaal waar Simple Minds zou optreden met OMD in het voorprogramma. Wat een verschil tussen beide groepen! OMD ging er vol voor en speelde de zaal plat. Wat een enthousiasme, wat een zichtbare vriendschap tussen de bandleden. Na enige jaren gestopt te zijn met optreden, heeft deze groep zichzelf duidelijk in vraag gesteld en beslist om alles uit de kast te halen. Niets van dit alles bij Simple Minds. Jeugdidool en zanger Jim Kerr deed heel erg uit de hoogte, liep minstens de helft van het concert met een zonnebril op en was bovendien slecht van stem die avond! Enige interactie met de overige bandleden? Weinig tot geen! Zichzelf in vraag stellen is hier duidelijk op zijn plaats, maar wat dan? Met pensioen gaan wegens volgevreten en uitgeblust?

Volgende wijnen waren, zijn (?) duidelijk ziek in hetzelfde schuitje: Branaire 1996, Labégorce Zédé 1998, Chasse Spleen 1999, Sociando Mallet 1999, Lagrange 1999, Pontet Canet 1999, Fourcas-Dupré 2000, Siran 2000, La Tour Carnet 2001, … Moet ik nog doorgaan? Allen Medoc, linkeroever. Sombere wijnen zonder drinkplezier! Fruitimpressies? Onvindbaar!!! Ok, mensen die mij beter kennen weten dat ik het de laatste jaren niet meer zo voor Bordeaux heb. Maar een Bordeaux-hater, nee! Geloof je me niet? Kijk dan maar naar mijn volgend artikel met mijn beste wijnen van 2009 en je zal zien dat er Bordeauxwijnen in voorkomen. Volgens mij stellen de grote kastelen zichzelf gewoon te weinig in vraag. En als er kritiek komt, dan bijten ze scherp van zich af. ZIJ hebben gelijk en jij ongelijk! Mensen blijven toch Bordeaux kopen redeneren ze waarschijnlijk. Inderdaad en dan zit je zoals ik met een wijnkelder waarvan je een derde niet meer drinkt en ook niet meer aan een deftige prijs kwijtraakt. Sommigen wijten het aan een veranderde smaak bij mij, maar ik vrees dat de liefde voor Bordeaux over is. Mensen die hetzelfde meemaken of meemaakten, ik wacht op jullie reacties!