Mijn topwijnen uit 2009 (3 - 2)

30/12/2009 - Feest
Bewerkt: 30/12/2009 
Reacties: 0  - Reageer

 

Châteauneuf-du-Pape Réserve 2004 van Le Clos du Caillou de perfecte wijn ? Toch niet, want ik dronk er nog drie die beter waren. Op een avond gingen Wijnmens en ik samen met vrouw en kroost bij Wijngerd eten… én drinken. Ieder van ons zou een deel van het menu voor zijn rekening nemen en een mooie fles witte en rode wijn voorzien. Voor ‘ons’ voorgerecht, Sint-Jakobsvruchten met auberginemousse en kerrie, spraken we af dat we elk een uitstekende riesling uit het gezegende jaar 2007 zouden meebrengen. Wijngerd voorzag de Bürklin-Wolf Ungeheuer Grosses Gewächs 2007, Wijnmens had een Kiedrich Grafenberg Erstes Gewächs van Robert Weil meegebracht en ik zette de Morstein Grosses Gewächs van Philipp Wittmann op tafel. 3 knappe wijnen, maar ik vond de Morstein er toch bovenuit steken, hierin gevolgd door Wijngerd.

Op het Weingut Wittmann werken ze volledig biodynamisch, met veel aandacht voor het terroir. Reeds in het begin van de jaren negentig sloot vader Günter zich aan bij Naturland. Dit hield o.a. in dat er geen chemische bestrijdingsmiddelen en kunstmest gebruikt mochten worden. Zo blijft de bodem levendig en krijgt men diepgewortelde druivenstokken. Deze filosofie zorgt wel voor meer werk in de wijngaarden, maar een gezonde bodem geeft meer kans op goede druiven vinden ze bij Wittmann.

De riesling Morstein is ongetwijfeld dé topwijn van het domein. Wijngerd sprak over een kalkmassief tot diep in de bodem. Ook de waterhuishouding in de bodem is de perfectie nabij, waardoor een continue minerale voedingsstroom naar de stokken plaatsvindt. Natuurlijk dronken we deze wijn te jong (mijn motto: beter te jong, dan passé!), maar hij was nu al zalig! Zeer complexe neus die door de familie zelf vergeleken wordt met een Puligny Montrachet van Domaine Leflaive. Krachtige wijn met mooi fruit, prachtige zuren en boordevol mineraliteit. Afdronk is ook enorm lang. Nummer 3 voor mij is dus de Morstein 2007 van Weingut Wittmann. (Ong. €33 bij Vinikus, maar helaas uitverkocht)

Over naar de nummer 2: de Brunello 2001 van een van de beste wijnmakers uit Montalcino: Giancarlo Pacenti. Zelfs de Rosso di Montalcino van Siro Pacenti is beter dan menig Brunello en voor mij elk jaar een vaste waarde op mijn aankopenlijst. Giancarlo nam het wijndomein in 1988 over en onderscheidde zich vrijwel onmiddellijk als innovatieve wijnmaker. De meer conservatieve wijnbouwers vinden hem te modern. Ok, hij vervangt dan wel de Sloveense grote houten fusten door kleinere Franse eikenhouten vaten, maar je kan er weinig op tegen hebben dat hij de rendementen drastisch verlaagt. Hij legde het zelf als volgt uit: “Volgens mij ontbreekt het de Brunello’s die op de traditionele wijze gemaakt worden aan kleur en structuur.” Ook liet hij zich bijstaan door o.a. Prof. Oenoloog Yves Glories, hoofd aan de Universiteit van Bordeaux, bij het maken van de assemblage voor zijn wijnen. Pacenti heeft twee wijngaarden in Montalcino: een in het noordoostelijk deel (zeer rijp fruit, aroma en elegantie) en een in het warmere zuidwestelijke gedeelte (krachtig en mineralig, structuur, kracht en fijne tannines). Giancarlo gelooft niet in het bottelen van ‘single vineyard’ Brunello’s, hij vindt de wijn op ‘zijn’ manier beter in balans. Inderdaad, in het glas tref je een memorabele wijn aan. Het fruit is prominent aanwezig, vanille en kersen in de neus en in de mond is de wijn vast en zeker in balans. Nog jong, het hout is nog aanwezig maar stoort op geen enkele manier, zeer elegant en wat een fraicheur! Ik weet het, ik drink mijn wijnen véél te jong maar zo’n wijn bij een mooi stuk vlees… (2001 uitverkocht, maar 2004 - RP 97/100 - €69,50 bij Leirovins te Wetteren)


Welke wijn kan deze 2 kanjers kloppen? Wait and see tomorrow. I’ll be back!